Trzy hrabiny Kossakowskie

Trzy hrabiny Kossakowskie - Aleksandra Karolina, Michalia oraz Zofia

 

 

 

Jeszcze w tym samym roku – 1880 – Stanisław Kazimierz poznał swoją drugą żonę – Michalinę Zaleską (1855–1890), siostrę Władysława Zaleskiego, patriarchy Antiochii, dyplomaty w służbie Stolicy Apostolskiej, podróżnika uwiecznionego na jedynej tablicy u stóp Ostrej Bramy w Wilnie. Pochodząca ze szlachty litewskiej czarnooka Michalina ujęła hrabiego żarliwy spojrzeniem postromantycznej poetki, która w aurze tęsknoty za zbyt wcześnie utraconym dzieciństwem (Michalina w młodym wieku straciła matkę) skierowała swój duchowy rozwój ku metafizycznej zadumie. Tom poezji wydany w 1893 roku przejmuje dramatyzmem i tęsknotą za nieprzemijalnością uczuć.

„Opuścić ciebie! Jaka myśl szalona!

Oddać ci serce i czuć się wzgardzona

Będę umierać daleko od Ciebie?!

Nie! Umrzeć lepiej w tej chwili przy tobie,

Umrzeć z tą myślą, że na moim grobie

Pojmiesz nieszczęsną i wejdziesz w głąb siebie”.

 

Dyfteryt, ciężkie operacje uniemożliwiające chodzenie, wycofanie z życia towarzyskiego, pogłębiająca się depresja – wszystko to pozbawiło Michalinę sił witalnych. Zmarła w 35 roku życia w warszawskim pałacu Kossakowskich.

 

 

 

 

Swoją pierwszą żonę, Aleksandrę Karolinę z hrabiów Chodkiewiczów (1840–1880), mającą wśród przodków wielkiego hetmana Jana Karola, Stanisław Kazimierz poznał w Teatrze Narodowym w Warszawie jako 23-letni młodzieniec. Jeszcze tego samego roku – 1858 roku – odbył się ślub młodej pary. Chodkiewiczówna, znana piękność, podziwiana także przez cara Aleksandra II, żywo wygłaszająca swoje poglądy, interesująca się sprawami polityki państwowej i zagranicznej popadła jednak w melancholię, dziś nazywaną depresją i wycofała się z życia towarzyskiego. Podróż do Włoch u boku męża, mająca na celu podratowanie zdrowia nie przyniosła oczekiwanego rezultatu. Aleksandra z Chodkiewiczów hrabina Kossakowska zmarła w Wenecji w 1880 roku. Pochowano ją w Warszawie na cmentarzu powązkowskim. Małżeństwo ze Stanisławem Kazimierzem Kossakowskim złączyło dwa wielkie rody arystokratyczne – Chodkiewiczów z Kossakowskimi.    

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Trzecią żoną hrabiego Kossakowskiego w 1893 roku została jego daleka kuzynka Zofia Bower de Saint Clair (1869–1911) ze starego szkockiego rodu, znanego w całej Europie dzięki legendzie jaką owiana jest do dziś kaplica templariuszy w Rossylin, będąca dziełem rodziny Saint Clair. Rodzina Saint Clairów rezydowała na Litwie od czasów, gdy dyplomata Aleksander Saint Clair pojął za żonę Pelagię Kossakowską i osiadł w majątku Wieprze w pobliżu gniazda rodzinnego Stanisława Kazimierza – Wojtkuszek. Tam właśnie hrabia i jego młoda małżonka spędzali większość czasu, oddając się życiu rodzinnemu i wielkiej życiowej pasji hrabiego, jaką okazała się sztuka fotografii. Szczęśliwe małżeństwo trwało zaledwie 12 lat do 1905 roku. Po śmierci męża sama zmagając się z chorobą nerek oraz serca, Zofia osiadła w Warszawie. Zmarła w 1911. Unieśmiertelniły ją jednak mistrzowskie fotografie, na których Stanisław Kazimierz zatrzymał szczęśliwy czas odchodzącej na zawsze „La Belle Epoque” końca XIX wieku.

 

 

 

Aktualności